Na 26 jaar beiaardierschap bij de Oude Kerk, geeft Loek Boogert (1931) het klavierstokje door. Dat is niet gemakkelijk voor hem, maar hij doet het vol vertrouwen. Hij koestert vele warme herinneringen.

Lees het interview met Loek Boogert in 'Rond de Oude Kerk Nr. 85, september 2011'

Ook het Algemeen Dagblad wijdde een artikel aan onze vertrekkende beiaardier -  lees het artikel>>

Bestuur zwaait de beiaardier uit	Het beiaardiersbord
boven      en   beneden

 Interview:

‘Tja, dat bordje moet ook veranderd worden...' zegt Loek Boogert spijtig als hij op het namenplaatje rechts naast de kerkingang wijst. Hij was blij met zijn naamsvermelding, net als toen er in 1985  ‘ineens' een prachtig geschilderd bordje (door schilder Marijs) boven in de toren bij het carillon hing: LOEK BOOGERT, BEIAARDIER. De beiaardier speelde indertijd nog maar twee maanden op het Oude Kerk-carillon, maar voelde zich meteen erkend.

Het weekend inluiden
‘In Voorburg is het beroep van beiaardier door allerlei omstandigheden en bezuinigingen nooit een officieel ambt geworden. Ik heb dus altijd als vrijwilliger gespeeld, maar niet met minder plezier!' Het genoegen straalt inderdaad van zijn gezicht als hij beschrijft waarom dit vak zo speciaal is. ‘Je gaat naar boven in een toren, je bespeelt klokken van een paar ton brons en kunt kiezen: pianissimo, fortissimo, alles kan! Als het regent zet je bijvoorbeeld ‘I'm singing in the rain' in en bij mooi weer ‘The sunny side of the street'. Maar vooral veel originele beiaardcomposities en bewerkingen van barokmuziek!'

Loek vertelt dat wat we elk uur rond de Oude Kerk horen, door hem gecomponeerde stukjes op de computer zijn.
Maar het echte ‘live' werk, dat zijn natuurlijk de (zomer)concerten die hij veelvuldig heeft gegeven en het carillonuur op vrijdag.

‘Sinds 1987 worden er zomerseries op dit carillon gegeven. Inmiddels zijn er zelfs zo'n 80 gastbeiaardiers hier geweest! Gelukkig is daar wel budget voor, dus zij krijgen gewoon honorarium. Dit geeft aan dat "de beiaard" nu in Voorburg helemaal geaccepteerd is.

Verder speelde ik vast op de vrijdagmiddag, van half vijf tot half zes. "Met die carillonklanken luiden we het weekend in!" hoorde ik van mensen die hier in de buurt werken. Dan gingen ze opruimen en begon het weekend. Prachtig toch?!'

Eerste optreden
De belangstelling voor beieren begon al in zijn vroege jeugd. Boogert: ‘Als ik logeerde bij familie op de Melkmarkt in Zierikzee, hoorde ik daar op zolder als ik ging slapen het carillon van het oude stadhuis uit de Meelstraat. Dat had impact.'
Maar voordat hij daadwerkelijk begon met beieren, ging hij orgelspelen. ‘En dat is absoluut niet hetzelfde!' benadrukt hij. ‘Vaak heeft men het over een orgel terwijl een beiaard (carillon, klokkenspel) bedoeld wordt.'
Orgelles kreeg hij eerst van zijn moeder en later van de bekende Adriaan Engels. Dat allemaal naast zijn opleiding aan de kweekschool en de latere geschiedenisstudie.

‘Ik vroeg eens in 1965 aan de stadsbeiaardier van Den Haag of ik een keer mee naar boven mocht. Toen was ik zo onder de indruk, dat hij me wel les wilde geven. Mijn eerste optreden was een zomeravondconcert in de Grote Kerk van Den Haag, waar ik nog steeds vervanger ben!'

Ook speelt hij regelmatig in het Haagse Vredespaleis, dat zijn beiaard mede aan hem te danken heeft. Samen met collega Heleen van der Weel vatte hij het plan op om het Vredespaleis een klokkenspel te bezorgen. Vele landen, en zelfs de Carillon Society of Australia, schonken een klok. Ook Koningin Beatrix en Prins Claus roegen bij. ‘Uiteindelijk hadden we ook het bedrijfsleven ervoor nodig, maar het is gelukt! Sinds 1994 bespeel ik daar elke dinsdag het klavier.'

Grootste beiaard ter wereld
Maar zijn speellocaties gaan verder dan Voorburg en Den Haag. Over de hele wereld liet hij van zich horen. Toen Loek in 1982  - met onderscheiding - zijn beiaardschooldiploma in het beiaardiermekka Mechelen had gehaald, werd hij regelmatig gevraagd voor gastbespelingen in België.       
Toen volgde Europa, en zelfs over de oceaan, in de Verenigde Staten wilden ze hem horen!
 ‘Dat was wel een hoogtepunt uit mijn carrière,' blikt Loek trots terug. ‘In New York mocht ik in de River Side Church spelen. Daar zat ik dan op een enorm vijf-octaafs klokkenspel in Manhattan, aan de rand van Central Park. Ik speelde op de grootste beiaard ter wereld!'

Wedstrijden
Terug naar zijn lokale activiteiten, memoreert hij de wedstrijden die hij in Voorburg heeft georganiseerd. ‘Bijvoorbeeld: "Uw muziek op de toren", waarbij Voorburgers een bewerking of eigen compositie konden inzenden. Dat varieerde van ‘Poesje mauw' tot prachtige modern-klassieke stukken. De uiteindelijke winnaar had zelfs iets moois gecomponeerd, dat nog steeds af en toe van de toren klinkt.

Een andere activiteit was een luisterwedstrijd voor kinderen. Ik had bewerkingen gemaakt met kinderliedjes erin "verstopt" en de kinderen moesten ze dan raden. Bijzonder leuk was dat...'

Fantastische opvolger
Op de vraag waarom hij in Voorburg stopt als beiaardier, moet Loek even slikken. ‘Het studeren thuis, het bespelen van andere beiaarden, het kost met elkaar inmiddels te veel tijd. Maar toen was het zoeken naar een geschikte opvolger. Ik heb verschillende kandidaten voorbij zien komen die ik gewoonweg niet goed genoeg vond voor de Oude Kerk.' De beiaardier stopt even met praten en zucht diep. Dan, enthousiast: ‘Maar ik heb een werkelijk fantastische opvolger in de persoon van Gerda Peters. Ze was aanvankelijk nog student, maar ze wilde bijzonder graag - ondanks het feit dat de gemeente haar dus niet betaalt. Met een heel gerust hart laat ik deze Voorburgse beiaard aan de getalenteerde Gerda over...'

Margriet Zuidgeest